Janne mag ook eindelijk weer naar school. Verkleed nog wel, vanwege een uitgesteld carnaval in de klas. Ze vindt zelf dat ze in haar leven al teveel carnavals gemist heeft. ‘Ja, maar niet iedereen viert carnaval op school,’ zeg ik. ‘Dat komt omdat je nu op een katholieke school zit, die vieren carnaval.’

‘Katholiek?’ bemoeit Meike zich er nu ook mee. ‘Geloven die in de échte God?’ ‘De échte God?’ lach ik een beetje beschaamd. ‘Dat heb je met grote mensen. De ene vindt dat je zó moet geloven, de andere vindt dat je zó moet geloven,’ begin ik aan een antwoord. ‘Wat geloof jij dan mama?’ vraagt ze. ‘Nou, dat je dat zelf mag weten,’ zeg ik. Het is even stil. We zijn alledrie in gedachten verzonken. Wat geloven we eigenlijk?

‘Ík geloof in eenhoorns,’ besluit Meike dan. En Janne? Die vliegt als een fee op haar spacescooter door de restjes blubbersneeuw naar school.