Ik heb twee dagen om me even terug te trekken in mijn atelier en te schilderen. Jacob is twee dagen de baas in huis. Dat is geen makkelijke taak.

Ik leg Meike en Janne uit dat ik er dus eigenlijk niet ben. ‘We doen een spelletje, goed? Mama is onzichtbaar,’ stel ik voor. Spelletjes werken altijd goed.

Ik ga naar mijn atelier en hoor ze op de achtergrond opgewonden met elkaar fluisteren. Wanneer ik stiekem even door de woonkamer loop om iets te pakken, lopen er direct twee kinderen vlak achter me. ‘Ja, we hebben onzichtbaarheidskijkers!’ zegt Meike enthousiast terwijl ze met hun handen een soort kijkers maken. ‘Nu kunnen we je gewoon zien!’

Spelletjes werken altijd goed. En onzichtbaar zijn is óók geen makkelijke taak.