Meike en Janne sliepen slecht vannacht. Ze wisselden elkaar af. Dus ik sliep nog slechter. Dat was allemaal niet zo bevorderlijk voor ons gezamelijke thuisschoolhumeur vandaag. Maar we hebben ons er weer doorheen geworsteld.

Vanmiddag ging ik op zoek naar losgeraakte stukjes boomwortel in het bos. Een nieuwe fascinatie. Esthetisch prachtige objecten. En symbolisch kun je er een flinke boom over opzetten.

Ik kreeg wat afkeurende blikken van medebosgenoten. Ik wierp een blik op mezelf en begreep dat het er wat apart uitzag. Ik liep met modderige stukjes boomwortel in mijn handen. Het hadden ook hondendrollen kunnen zijn. Iedereen liep bijzonder netjes met een boog van anderhalvemeter om me heen. Gezond en wel kwam ik dus weer thuis. Met genoeg inspiratie voor een nieuw schilderij.

Godzijdank. Weekend. Amen.