Meike wilde een boek schrijven vandaag. Met eigen illustraties. Ik heb haar Teams meeting met de klas er even doorgeduwd om 9 uur, maar aandacht voor andere schooltaken was er niet. Na een spannend verhaal (over een supermeisje dat eigenlijk een detective was), moest er namelijk ook nog een doe-boek geschreven worden. 

Ze stuitert door het huis. Helemaal in haar schrijvers-flow. Bij elke poging van mij om haar weer aan een schooltaak te krijgen, stuitert ze weer terug naar haar verhaal. ‘Ik kan me echt niet concentreren mama!’ legt ze uit. ‘Ik maak nieuwe boeken, de zon schijnt buiten, ik wil met Lizzy spelen… En dan moet ik schóólwerk doen!’ zegt ze gefrustreerd. 

Om 14 uur wordt de oplage van 5 stuks per boek netjes ingepakt voor de gelukkige ontvangers. Tijd om de zon op te zoeken. Ik gooi haar haar jas toe. ‘Oh, mama, dankjewel!’ roept ze, terwijl ze haar jas uit de lucht vangt. ‘Dat is een goed idee voor mijn volgende boek: Het regende jassen…’ Er verschijnt weer een wild enthousiaste blik op haar gezicht. Ik duw haar snel naar buiten. 

We fietsen langs school. Meester krijgt een pakje met twee verse boeken. ‘Ik heb mijn schoolwerk niet af meester,’ laat ze eerlijk weten. Nu snapt hij vast waarom. Op naar vriendin Lizzy voor het volgende pakje.

Spelling, schrijven, taal en tekenen hebben we gedaan vandaag. Misschien niet volgens het boekje, maar wel met twee boeken als resultaat. Morgen maar kijken naar de oplages en financiën, dan kunnen we rekenen ook afvinken.