Janne houdt erg van haar zus. Ze weten inmiddels dat ze niet met elkaar kunnen trouwen. ‘Maar met wie moet ik dán trouwen?’ vraagt Janne een beetje ongerust. ‘Daar hoef je nu nog helemaal niet over na te denken,’ stelt Jacob haar gerust. ‘Dat komt wel als je vijfentwintig bent.’ 

‘Hoe kan je dan trouwen?’ gaat ze stug door. ‘Dat kan je dan gewoon vragen,’ legt Jacob uit. Janne kijkt wat bedrukt. ‘Maar als hij nee zegt, dan scháám ik me!’ Gelukkig heeft Meike hier een oplossing voor. ‘Maar de jongen vraagt het meestal hoor Janne,’ stelt ze haar zusje gerust.

Ondertussen is Janne nog even aan het rekenen. ‘Vijfentwintig jaar… wat zijn jaren?’ vraagt ze. ‘Eén jaar is driehonderdvijfenzestig dagen,’ zegt Jacob. Je ziet het bijna kraken in haar hoofd. Ik geloof dat ze voorlopig gerustgesteld is. Net als ik. Dat duurt nog even.