Meike is als eerste klaar met eten en kan moeilijk stil blijven zitten. Ze zingt er daarom maar een zelf verzonnen liedje over. ‘Ik wiebel, ik wiebel, ik wiebel met mijn billen.’ ‘Als je dat naar het Engels zou vertalen is het vast direct een hit,’ zeg ik. Janne is geïnteresseerd. Hoe klinkt dat in het Engels dan? Terwijl Jacob en ik een passende vertaling proberen te vinden (ass, butt, bottom), is Janne al door naar andere lichaamsdelen.

‘Papa, je néus en je mónd, die zijn het belangrijkste,’ zegt ze met een blik waar niet mee te spotten valt. ‘Ja, want daar adem je mee,’ legt ze uit. En ze doet het even voor. ‘Nou,’ probeert Jacob een beetje tegengas te geven, ‘je poep- en plasgaatje zijn net zo belangrijk.’ Meike ziet het al voor zich. Geen poep- en plasgaatje. Ze blaast zich op en knalt dan uit elkaar. Janne denkt nog even na. Ze geeft niet op. ‘Nee, die zijn niet zo belangrijk hoor. Uit je neus kun je plassen en uit je mond kun je poepen,’ zegt ze met een uitgestreken gezicht. Meike ziet het weer voor zich. Het mond uit in een smerig poep, plas, kots en snot verhaal. ‘Ja,’ roept Meike, ‘dan moet je ook een onderbroek op je hoofd doen!’ Ik zie ook alles voor me, geen ontsnappen mogelijk.

Ondertussen hoor ik Jacob een ‘genieten van die tieten!’ over tafel roepen. Geen idee waar dat vandaan komt. Blijkbaar is hij wel weten te ontsnappen uit zijn zelf geïnitieerde onderbroekenlol.