Meike verveelt zich. Nu al. Ze ziet mij naaien en bedenkt dat ze dat ook wil. ‘Prima, maar ik ga je niet helpen, je moet het zelf doen.’ Geen probleem. In 10 minuten heeft ze een jurk in elkaar gezet. Voor de liefhebbers, het is een simpel patroon. Neem een lap stof. Knip er twee armsgaten in. Trek hem aan, en drapeer hem in stijl (!) om je lichaam. Een sliert stof als riem. Eventueel een aantal veiligheidsspelden (het nieuwe naaien). Ik heb even gerekend. 1 jurk in 10 minuten. We hebben 5 werkweken. Dan komen we toch op ruim 1000 jurken. Klinkt als een goed business model. 

Janne komt thuis van een vriendinnetje. Ze heeft haar kerstwerkboekje (bedoeld voor deze week) bijna af. Dat geeft niet, vindt ze zelf. Ze laat even haar tas vol werkboeken zien, inclusief een mooi weektaakplanningschema. Ik leg haar uit dat die pas ná de kerstvakantie in gaat. Dat we eerst gewoon tweeëneenhalve week vrij zijn. Ze stribbelt nog wat tegen, maar uiteindelijk lijkt ze overtuigd. Na het avondeten nog een laatste check: ‘Dus mama, dan moet ik héél lang wachten tot ik m’n huiswerk mag doen?’ Hier hebben we duidelijk nog een ander werk model nodig.