We eten wortels, rijst en zalm. Een van Meike’s favorieten. Vooral het velletje van de zalm, dat slobbert ze met veel passie naar binnen. Janne is iets minder enthousiast over de zalm.

Ze heeft verschillende strategieën om onder de zalm uit te komen. Liefdadigheid, een dankbare Meike wil haar stukje ook best opeten. Buikpijn, ook altijd inzetbaar.

Vandaag probeert ze wat nieuws. “Mama, ik ben allèrgisch voor zalm…” “Nee Janne, je bent niet allergisch voor zalm,” moet ik haar teleurstellen. Ze doet nog een poging. “Ik wil echt nóóit meer vis eten. Dat is zielig voor de vissen!”

Nu ziet Meike haar wekelijkse portie vis in gevaar komen. Ze gaat staan en maakt zich klaar voor de strijd. “Zielig?! Janne! Stel dat niemand meer vissen zou jagen, dan zouden ze prop, prop, prop tegen elkaar zitten!” roept ze, terwijl ze een denkbeeldige school vissen tegen elkaar duwt met haar handen. “Dat is pas zielig!”

Even kwam de vis in het gedrang. Nipt gered voor op het weekmenu.