‘Toen Meike er al was, was ik er nog niet hè?’ vraagt Janne. ‘Nee, dat klopt,’ zeg ik. ‘En toen zat ik euh…,’ Ze gaat dapper verder: ‘…in oma’s buik! En toen mocht de burgemeester kiezen welk kindje van welke mevrouw is! En ik en Meike waren van jou!’

Als je bijna vier bent weet je best veel. Maar nog niet álles. De rest verzin je er gewoon dapper bij.