Meike is op schoolreisje, dus Janne en ik hebben een lange dag samen. We gaan lekker met de bakfiets naar Nunspeet.

De overbuurvrouw liet me van de week zien hoe ik binnendoor kan fietsen. Tijdens een hardloop rondje. Ik heb de overbuurvrouw namelijk overgehaald om zich ook in te schrijven voor de 10 km run. Dus we voelen ons nu samen gezellig verplicht om te trainen. Goed voor de conditie, goed voor de buurvrouw-relatie, en goed voor de mooie weggetjes dus.

Vandaag volg ik met Janne dit nieuwe pad. Ergens halverwege zien we twee koeien in de wei staan, met twee kalfjes. We kijken hoe de kalfjes bij hun moeders staan te drinken. Ik leg Janne uit dat ze melk uit de uiers drinken. Net zoals mensenbabies bij de mama’s uit de borst drinken.

Janne observeert alles nauwkeurig. Eén van de koeien heeft stront op haar billen zitten. ‘Mama, de viesheid is de papa en de schoonheid is de mama hè?’ Ik weet niet of mijn verhaal over de uiers helemaal is overgekomen. Maar de schoonheid is altijd de mama. Waarheid als een koe.