Meike komt meestal als laatste de school uitgelopen. Vandaag ook. Ze heeft haar lege fruitbakje in haar hand. Maar ik zie geen schooltas met broodtrommel en waterfles. ‘Waar is je tas?’ vraag ik. Ook Janne raakt wat uit haar doen. Janne is van de orde en structuur. Die stopt elke ochtend Meike’s jas in de luizenzak. Hangt elke ochtend Meike’s tas aan de kapstok, achter de luizenzak. En legt elke ochtend Meike’s fruitbakje met waterfles op het daarvoor bestemde karretje bij de ingang van de klas. Dit klopt niet. Waar is die tas?

‘Die ben ik vergeten,’ zegt Meike rustig. Ze maakt geen aanstalten om hem te gaan halen. Ik kijk haar vragend aan. ‘Ja, ik heb het expres gedaan. Ik wil ook een keertje m’n tas vergeten. Dat doen andere kinderen soms ook.’