Meike is naar school. Ik ruim de ontbijtspullen op. Janne gaat lekker zitten tekenen. Ik ga ernaast zitten om een boodschappenlijstje te maken. Af en toe werp ik een blik op haar tekening. Ik zie haar een derde arm tekenen aan het wezen dat ze creëert. Ze voelt dat ik kijk, en ziet de extra arm zelf ook. ‘Ja, het is een okselpus mama!’ Hoef ik daar straks in ieder geval niet meer naar te raden. Het is gewoon een okselpus.