Janne gaat op donderdagmiddag naar de peuterschool. Van 13:00 tot 15:30. Meike is elke dag om 14:00 vrij. Dat betekent dat Meike en ik elke donderdag een uur met z’n tweeën hebben. Daar maken we een mama-Meike uurtje van. Quality time.

Meike gaat het liefst samen picknicken. Of samen tv-kijken. Tv-kijken vind ik jammer van ons uurtje samen (zèlfs als ik mag kiezen wat we kijken). En het was vandaag nogal nat buiten, dus picknicken was ook niet zo praktisch. Na enige discussie besloten we te gaan fietsen. En dan stáánd te picknicken.

We fietsten lekker door het bos. Met een klein regenbuitje op ons hoofd. We hielden een staande picknick. Meike vloog een keer over de kop toen we een iets te steil bultje af fietsten. Ze overleefde de val zonder zwaar letsel. En ze had een spannend verhaal voor iedereen die we daarna nog tegenkwamen vandaag. ‘Mama góóide haar fiets aan de kant! En ze rènde naar me toe! “Meike! Leef je nog?!” riep mama. En ik kon bíjna niet meer op m’n benen staan!’

Ik ben inmiddels een superheld. En dat zonder tv-kijken. En zonder picknick op een kleedje. Wel een klein schrammetje. Alles voor een goed verhaal.