Het is gelukt. We hebben een geldige pasfoto kunnen maken en een nieuw paspoort aangevraagd. Onder Meike’s strenge blik durfde de mevrouw van het gemeentehuis er geen kwaad woord over te spreken. ‘Ik sta er heel schattig op hè?’ vraagt Meike dwingend. ‘Ja, heel schattig hoor!’ zegt de mevrouw gehoorzaam. Ik hoop dat Meike dat de komende vijf jaar ook nog geloofd.

Ik denk dat ze in het gemeentehuis ook heel blij waren dat we weer vertrokken. ‘Je bent zeker blij als ze ’s avonds in bed liggen?!’ zegt de mevrouw nog wanneer we de deur uit lopen na een zeer onstuimige naschoolse paspoortaanvraag. Dat kan ik alleen maar beamen.

Morgen is het de groene dag, zie ik op de kalender. Bijna weekend.