Ik heb een kalender gemaakt voor Meike en Janne. Alle dagen hebben een kleur. Dezelfde kleur als bij Meike op school. Dan kan Janne ook zelf zien of ze naar school mag (de blauwe en de groene dag). En ze kunnen zien of er iets bijzonders is die dag. En natuurlijk is het vooral voor mezelf heel fijn. Ik raak de dagen ook nog wel eens kwijt.

Meike ziet voor morgen iets op de kalender staan. ‘Wat is dat mama?’ vraagt ze. ‘Morgen moeten we een nieuw paspoort voor je aanvragen,’ zeg ik. ‘En we moeten daarvóór ook nog even pasfoto’s laten maken van je. Die moeten op je paspoort.’ ‘Oh, maar mama, kunnen we dan na school éérst nog even naar huis?’ vraagt ze dringend. ‘Dan kan ik nog even mijn moves oefenen in de spiegel!’ ‘Euh, een pasfoto is alleen van je hoofd,’ zeg ik voorzichtig. Geen probleem, lijkt het. Ik zie al wat bijzonder vreemde grimassen verschijnen op haar gezicht.

Op de website van de rijksoverheid lees ik waar de pasfoto’s aan moeten voldoen. Onder het kopje ‘gezichtsuitdrukking’ gelden de volgende eisen: ‘neutrale blik’, ‘recht in de camera kijken’ en ‘mond gesloten’.

Ik check nog even de uitzonderingen bij kinderen. ‘Kinderen jonger dan 6 jaar hoeven niet te voldoen aan de volgende eisen:

• Uitdrukking: ‘neutrale blik’, ‘recht in de camera kijken’ en ‘mond gesloten’.
• …’

Ik weet genoeg. Mocht je ons morgen tegenkomen met een vreemde blik, alle kanten opkijkend en onze mond wijd open? Dan zijn we heel hard aan het oefenen. Alles voor een mooi paspoort.