Meike’s klas gaf vandaag een voorstelling over Pluk van de petteflet. Meike was een meeuw. Kledingvoorschrift: zo wit mogelijk. En dat neemt Meike serieus, zo’n kledingvoorschrift. Een witte legging en een wit shirt moesten het worden. ‘Zullen we dan dat witte rokje met die gouden hartjes erbij doen?’ vraag ik. Alleen een witte legging en een wit shirt lijken me wat weinig. ‘Nee mama, meester zei: zo wít mógelijk!’ is het antwoord. ‘En deze witte jurk?’ vraag ik hoopvol. Laatste poging. ‘Mam, dat is een kèrstjurk! Ik ben toch geen èngel!’ Dan maar een zo wit mogelijke onderbroek onder die witte legging.

Ze was een prachtige meeuw vanmiddag. De allermooiste. En de allerwitste. Zo wit als maar mogelijk is.