Anderhalve week geleden arriveerde onze container. Een noodzakelijke blogpauze, maar inmiddels hebben alle spullen een plekje. Bijna alle spullen. Er kan in ieder geval weer gezogen en gedweild worden. En dus weer geleefd. En geblogd.

Het bos ontwaakt ook weer na de vrieskou van afgelopen week. Een oorverdovend gekwetter van vogels. Ik heb er geen verstand van, maar ik heb in ieder geval een roodborstje en een merel gezien. En de grote bonte specht* zit weer in zijn vaste berk te tikken.

Het kooitje van Dolly de Duif hebben we na jaren van eenzame opsluiting ook even open gezet. De vorige bewoner dacht niet dat hij het zou redden in het wild. Ik vrees dat hij gelijk had. Gisteren lag er een berg veren in een herkenbaar kleurenpalet naast de glijbaan. Maar misschien heeft hij ook gewoon een ander pakje aan gedaan, en is ‘m toen onherkenbaar gevlogen.

*Ik geef toe, die heb ik opgezocht.