Janne werd vanacht wakker en wilde niet meer slapen. Na een paar uur heen en weer geloop tussen mijn bed en haar bed, vielen Janne en ik samen uitgeput in haar bed in slaap.

Een korte nacht. Vanavond was ze dus moe. Ze wil haar beker water bij het avondeten niet opdrinken. ‘Je moet gewoon je water opdrinken Janne, anders kan je niet naar bed,’ zeg ik. In drie grote slokken is de beker leeg. Ècht moe dus.