Ik word me er inmiddels steeds meer bewust van dat ik Meike niet altijd overal voor zal kunnen beschermen. Toch wil ik haar graag wat richtlijnen meegeven. Zo vertel ik haar vanmiddag dat ze geen snoepjes van vreemde mensen aan moet nemen.

Ze vind het een interessante kwestie. ‘Ja, want misschien zit er wel gif in!’ roept ze. ‘Maar wat als die meneer dan zegt: eet maar op hoor, er zit helemaal geen gif in?’ vraagt ze. ‘Nou, dan zeg je toch nee. En dan kom je maar snel naar mij toe,’ zeg ik. Ik wil er eigenlijk ook niet teveel over nadenken.

Meike denkt er blijkbaar nog wel wat langer over door. Een uurtje later heeft ze namelijk nog een prangende kwestie. ‘Mama, maar wat nou als een koningín, die ik niet echt ken, vraagt of ik een snoepje wil?’