Ik heb Frank niet gehoord vandaag. Hij leeft nog wel. Dat heb ik even gecheckt natuurlijk. Kippen leggen in de winter geen eieren, dus we eten bij het ontbijt een eitje uit de supermarkt.
Op een gegeven moment zitten Meike en Janne allebei met een ei tegen hun oor. ‘Ik luister even of er een kuikentje in zit,’ beantwoordt Meike mijn vragende blik. Janne kijkt me met grote ogen aan. ‘Ik hoor de zee in mijn ei!’ roept ze verwonderd uit.
Ik hoef voorlopig geen surprise eieren te kopen.

Een gedachte over “Surprise eieren”