Janne eet een cracker met pindakaas. Dat is een beetje lastig. Er zit wat pindakaas aan haar duim. In tegenstelling tot Meike houdt Janne niet zo van vieze vingers. Met een vies gezicht steekt ze dan ook haar duim naar me op. ‘Ja, lik maar gewoon af,’ zeg ik. ‘Je hebt een echte pindakaasduim!’ ga ik verder om het een beetje positief te houden.

Ze likt haar duim af. ‘En hoe heet deze?’ vraagt ze met haar wijsvinger omhoog. We gaan alle vingers af. ‘En dat is je pink,’ zeg ik als we bij de laatste aankomen. Daar is ze het niet mee eens. ‘Orange! Not pink! I have orange, mama!’

Ze heeft gelijk. Ze heeft het oranje bordje vandaag. Meike de roze.