We ontbijten. Een boterham met kaas. ‘Oma, weet je nog? Toen jij op mij paste? Heel lang geleden? Dat ik een hele grote hap uit de kaas had genomen? En jij heel boos werd?’ vraagt Meike, in herinnering verzonken. ‘Ja, soms word ik even boos, maar dan houd ik nog steeds van je hoor,’ zegt oma.

‘Ík hou van opa,’ zegt Janne dan. ‘Wij zijn twee vliendinne!’ En ze geeft hem direct een dikke knuffel.

Na het ontbijt is opa nog steeds Janne’s favoriet. Ze verkleedt zich als Maria. ‘Opa, wil jij mijn Jezus zijn?’