Ik probeer Meike al een beetje voor te bereiden op onze terugkeer naar Nederland. Anderhalf jaar Lagos is voor mij niet zo heel lang, maar voor een kind van vijf is het een behoorlijk deel van haar leven (En voor Janne zelfs haar halve leven).

Ik krijg een e-mail van Meike’s nieuwe school. ‘Meike, ik lees dat je een meester krijgt straks. Meester Roderick,’ vertel ik haar. ‘Meester Roderick, hoe ziet die eruit dan? Hélemaal rood?’ vraagt ze vol verbazing. ‘Nou, dat denk ik niet hoor,’ stel ik haar gerust. Voor de zekerheid check ik even de website van de school. Je weet maar nooit. Nee, niks rood. Een blanke meester. Met twintig blanke blonde kindertjes.