We hebben brownies als toetje. ‘Mama, heb je de stukken helemaal gelijk verdeeld?’ vraagt Meike. ‘Ja, jij wou zeker de grootste,’ zeg ik. ‘Ja!’ zegt ze enthousiast. ‘Ik wil de grootste!’

Het is even stil. ‘Mama, als ik een mama ben, dan zeg ik tegen mijn kinderen: Ik wil wel de kleinste… of: Ik hoef helemaal niks hoor.’

De suggestie is duidelijk.