Meike en Janne gaan spaghetti eten bij de buren. Er worden tassen gepakt. Víer tassen pakt Meike in. Het duurt zeker een half uur. Janne pakt maar één tas. Ze is een stuk sneller klaar. ‘Ik wacht op jou,’ zegt ze ongeduldig tegen Meike. Meike is zich van geen kwaad bewust. ‘Oh, dankje Janne! Dat is aardig!’ zegt ze en gaat rustig verder met pakken. Janne belt dus nog maar even het half uur vol. Met een babyfoon aan haar oor. Ik houd mijn hart vast met twee dochters.