Het gesprek aan het ontbijt gaat over kinderen krijgen. Wanneer je met drie generaties aan tafel zit, zijn dat interessante gesprekken. Nadat de bevalling tot in detail is besproken, denkt Meike na over de gevolgen. ‘Als ík mama ben, dan zijn jullie de opa en oma,’ zegt Meike tegen Jacob en mij. ‘En ik ben dan nog steeds het kind,’ gaat ze verder. Ik probeer haar gedachten nog iets verder op te rekken. ‘En wat is oma dan?’ vraag ik. ‘Dood,’ is het onmiddelijke antwoord.