Meike en Janne hebben het samen-ondeugend-zijn ontdekt. Samen is het extra leuk. En samen hou je het ook langer vol. Samen sta je sterk.

Jacob heeft ze naar bed gebracht, maar ze blijven vanavond steeds weer, al giechelend, hun bed uit komen. Rondje rennen. Rondje op de loopfiets. Elke keer brengen we ze weer in alle ontspannenheid (ahum) terug naar bed. ‘Zo, en nu blijven jullie echt in je bed liggen hoor!’ zeg ik wanneer ik ze voor de zoveelste keer weer instop. Meike kijkt nog even naar Janne. ‘Maar Jannes ogen zijn een beetje blíj. Dus ik denk dat ze er weer uit gaat,’ is Meikes snelle analyse. Dat had ze goed gezien, bleek een paar minuten later. Ze zijn een echt team aan het worden.