Maandag was ik met de hand brooddeeg aan het kneden. Janne hield alles goed in de gaten. ‘Janne ook?’ vraagt ze steeds. Ik leg uit dat ze nu niet kan helpen, want ze is ziek. ‘Maar als je weer beter bent, gaan we samen brood bakken,’ beloof ik haar.

Vanmorgen waren Janne en ik met mijn zusje en ons neefje aan het Skypen. Ons neefje was weer bijna beter. En Janne was weer beter. ‘Janne is niet ziek meer hè?’ zeg ik tegen Janne. ‘Janne mama bakke bloot?’ vraagt ze prompt. Oja, ik was het al vergeten. Janne niet. Die heeft drie dagen zitten wachten. We gingen direct aan de slag. De geplande boodschappen doen we morgen wel. En ik let voortaan beter op wat ik beloof aan mijn jongste dochter. Haar geheugen ontwikkelt zicht uitstekend.