Gistermiddag zwommen we nog lekker in het zonnetje op de compound, vanmorgen reden we door een besneeuwd Nederland. Brrr, koud. Meike voelt zich na een nachtvlucht, en in deze Hollandse kou, ook een beetje vreemd. ‘Ik voel me een beetje vreemd. Ik denk dat ik eigenlijk iemand anders ben. Ik ben niet mijzelf.’ Ze is even in gedachten. ‘Ik voel me een beetje rijzig,’ zegt ze dan. ‘Ik rijs, en ríjs en RIJS!’ zegt ze met wilde armgebaren. ‘Denken jullie soms dat ik reis? Naar allemaal andere landen?’ vraagt ze. We kijken haar wat onbenullig aan. ‘Dát bedoel ik niet. Rijzen is groter worden!’ verklaart ze met haar armen in de lucht. De Hollandse kou werkt op Meike niet zo ontnuchterend. Ze groeit er blijkbaar van.
