Ik probeer na de kerstvakantie het hardlopen weer een beetje op te pakken. Naast dat het goed voor mijn hoofd en lijf is, geeft het ook vaak nieuwe inzichten. Vanmiddag kwam ik er bijvoorbeeld achter waarom ik eigenlijk wenkbrauwen heb. Natuurlijk, om te wenken. We weten allemaal wat daar de gevolgen van zijn. Twee mooie dochters. Iets typisch Hollands, denk ik. In het Engels noemen ze het gewoon een ‘eyebrow’.

Maar vandaag begreep ik het. Toen ik lekker aan het rennen was op de loopband in een warme Afrikaanse gym. Het zweet liep met straaltjes naar beneden. Vía mijn wenkbrauwen, netjes lángs mijn ogen. Dus naast de mogelijkheid tot wenken zorgen ze er ook nog voor dat ik de rest van mijn lijf zonder enig probleem* in vorm kan houden. Zodat ik lekker kan blijven wenken natuurlijk.

*Er lijken nog allerlei andere obstakels te bestaan om mijn lijf in topvorm te houden. Die laat ik voor het gemak maar even buiten beschouwing hier.