Janne is ruim twee. Deze fase hebben we met Meike gelukkig ook gehad. Een fase. De fase van alles zelf willen doen. Sowieso heel veel wíllen. Behalve dan die paar dingen die je moeder wil dat je doet. Je beker water leegdrinken bijvoorbeeld. Bij Meike duurde deze strijd ook een paar weken. Niet van tafel voor je beker leeg is. Dan kwamen we zelfs wel eens te laat op de peuterschool. Maar ze heeft wél geleerd te drinken.

Janne is nog in training. Vanavond duurde die training een uur en een kwartier. ‘Nee, bah, vies! Janne is boos! Janne niet dlinken!’ Maar uiteindelijk kiest ze eieren voor haar geld. Of in dit geval een toetje. Na ruim een uur protest. We houden vol. Ik weet dat ik deze strijd ga winnen.