Er lag sneeuw toen we wakker werden. Nèt te laat. We moesten vanmorgen weer richting Schiphol. Naar huis. Met een zieke Janne. Wat wel lekker rustig was. En ook Meike vermaakte zich prima. Een groot deel van de compound vloog ook naar huis. Iets minder rustig voor de andere mensen in het vliegtuig.

We zijn weer thuis. Meike was in de auto van het vliegveld naar huis in slaap gevallen. Maar eenmaal thuis moet ze het huis nog even rondrennen. ‘Ik heb het zo gemist!’ roept ze al rennend en springend. ‘Vooral de bank heb ik zo gemist! Op deze bank mag je springen!’