Meike wil perse naast Janne aan het hoofd van de tafel zitten. Dat is wat krap. ‘Zit die poot dan niet in de weg?’ vraagt oma. ‘Huh?’ vraagt Meike geschrokken. ‘Maar een tafel is geen beest?! Ik durf niet te kijken!’ Heel voorzichtig kijkt ze toch even onder de tafel. Ze is gerustgesteld. De tafel heeft dan misschien poten, het is gewoon een tafel. Geen beest.

Nieuwe gegevens worden snel verwerkt in een kleuterhoofd. ‘Als een duizendpoot niet kan lopen…,’ zegt ze even later met een wijze uitdrukking op haar gezicht, ‘…dan is het een tafel.’