Het duurde even. Drie uur. Maar dan heb je ook wat. We reden vanmorgen van het noorden van het land naar Hoogvliet, Rotterdam. Janne had al regelmatig met haar neefje geskyped afgelopen maanden en was dus wild enthousiast over het live exemplaar. Met name wild. Haar omhelzing was zo fanatiek dat hij achterover omviel. Met zijn hoofd op de grond. Janne erbovenop. Janne heeft het de rest van de dag goed proberen te maken. Ze aaide hem regelmatig even over zijn hoofd. Met een grote glimlach. Ik denk dat het nog wel goed komt.