Het is hier winter. En grijzig. De bomen zijn kaal. En wanneer we om kwart over acht ’s ochtends in de auto stappen richting opa en oma is het nog donker. En koud… Toch is het heerlijk om weer even in Nederland te zijn. De opa’s en oma te zien.

Aan het eind van de middag maken we nog een ommetje buiten. Gewoon zomaar over straat in het donker. Janne vindt dat ook wat gek. Die wil niet lopen. ‘Komte auto aan!’ roept ze steeds. Meike schakelt wat sneller tussen Nigeria en Nederland. Wanneer ze bij oma de verjaardagskalender op de wc ziet hangen vraagt ze: ‘Is dit een kalender hoe lang je gaat poepen?’ Meike heeft het haarfijn in de gaten. In Nederland wordt alles zeer goed gestructureerd en gepland.