Meike is al twee middagen uit spelen. Vanmiddag ging ik haar weer ophalen. Ze was zeer teleurgesteld dat ik er al was. In de auto terug naar huis bevestigt ze dat nog eens. ‘Ik wou dat ik bij mijn vriendinnetje woonde,’ zegt ze. Ik ben nog naïef in de veronderstelling dat ze het gewoon leuk vindt om eens op een andere compound te zijn. ‘Oh, waarom dan?’ vraag ik. ‘Daar is het zo leuk,’ antwoordt ze. ‘Dan was haar moeder ook mijn moeder,’ gaat ze enthousiast verder. Het moederschap is een uiterst dankbare taak.

Vanavond ga ik uit eten. Met allemaal vrouwen. Allemaal moeders van tenminste één dochter. Misschien kunnen we een uitwisselingsprogramma opzetten.