Gisteren heb ik de drink-je-beker-leeg-dan-mag-je-van-tafel regel een beetje losgelaten. Dat mag als je ziek bent. Helaas krijg je dat dan de volgende dag weer keihard terug. Janne ging vanavond helemaal los aan tafel. Een knalrood hoofd. Armen over elkaar. Tranen uit haar ogen springend. ‘Nee!’ Ze ging die laatste twee slokken níet opdrinken. Ik was dit keer ook heel vastberaden. Meike was alweer lekker aan het spelen. Ik had ondertussen de tafel afgeruimd en de vaatwasser ingeruimd. En Janne zat nog steeds aan tafel ‘nee!’ te schreeuwen. Gelukkig werden we gered. Een Skype call van Jorte en Ruud. En laat Ruud nu net ergens bovenaan staan in Jannes rijtje favoriete personen. Die twee slokken waren zo op. Dag gered. Mijn moederlijke vastberadenheid ook.