Je zal maar vier zijn. Net naar de basisschool gaan. En dan aan het eind van de week nog een feestje hebben. Halverwege kon ik Meike ophalen. Ze wilde niets van het feestje missen, maar ze kon niet meer. Even thuis bijtanken. Viel direct in slaap op de bank. Al zo groot. Maar soms nog zo klein. Na een slaapje gingen we nog even samen terug, maar het bleek toch echt genoeg geweest voor mijn kleine grote meisje vandaag. Ik stel voor om dan maar lekker tosti’s achter de tv te gaan eten. Meike en Janne vinden het een goed plan. Piama’s aan, op de bank, tv aan. ‘Mama, mag ik nou euh… zo’n euh… zo’n gekookte boterham?’ vraagt Meike ongeduldig. Ha, dus toch nog een warme maaltijd vanavond.