Ik vond die schaar al verdacht op het randje van de tafel liggen. En ik ken het gevoel nog. Dat je het gewoon even móet proberen. Onweerstaanbaar. Het tafelkleed. De gordijnen. Je haar. Of je piama, inderdaad. Allemaal driehoekige knipjes in Janne’s piama. Lekker luchtig. We zitten tenslotte in Afrika.
