Meike is weer ziek. En zieke kinderen helpen niet tegen de heimwee. Vanmorgen ben ik daarom met Janne naar de Vlisco winkel geweest. Even mijn gedachten, en ogen in dit geval, op iets positiefs van hier richten. De prachtige stoffen. Gemaakt in Nederland trouwens. Een stuk armer, maar nog altijd rijk, gingen we weer naar huis.

Meike en Jacob liggen samen een film te kijken. Een feel good movie over dansen en turnen. Meike moet er alleen maar om huilen. ‘De muziek is té zielig,’ verklaart ze snikkend. Aan het eind van de film vraagt ze ‘Papa, zou jij ook wel zo goed willen dansen?’ ‘Ja, dat zou ik wel willen ja,’ antwoordt Jacob. ‘Maar kan je niet zo dansen?’ vraagt ze verder. ‘Nee,’ antwoordt hij eerlijk. Meike denkt even na. ‘Ben je te dik? Ben je te oud? Om te draaien?’ Meike kan in ieder geval nog wel even dansen. Koorts of geen koorts.