Jacob brengt Meike en Janne naar bed. Ik had hem al geappt. Dat ik hoopte dat hij niet in de file stond. Mijn geduld was wel een beetje op. Janne was namelijk overal tégen vandaag. Tegen kleren. Tegen een boterham met kaas, die ze eerst wel wilde maar daarna niet meer. Tegen drinken uit die éne beker. Zélfs tegen pannenkoeken. Janne was wel aan haar bed toe. En ook weer aan school morgen.

Meike wil haar barbie mee naar bed. Nadat het al even stil is begint Meike te roepen. Het licht staat weer aan. Barbie is kwijt. Janne kijkt wat knorrig, al half in slaap. ‘Dat vind ik niet leuk Meike. Janne lag al lekker te slapen, die is nu ook weer wakker,’ zegt Jacob. Hij legt barbie weg. ‘Nou ben ik jaloers op Janne,’ huilt Meike. ‘Hoezo?’ vraagt Jacob. ‘Dat jij niet boos op Janne bent. Maar wel op mij,’ antwoordt Meike. ‘Ik ben niet boos. Alleen een beetje streng,’ zegt Jacob geruststellend. En toen sliepen ze allebei.