‘Ga ik nooit dood? Ook niet als ik zo oud ben als opa en oma?’ vraagt Meike. We zitten in de auto op weg naar school. De beste plek voor een goed gesprek. ‘Iedereen gaat een keer dood,’ antwoord ik. ‘Maar meestal ga je pas dood als je heel oud bent. Nog ouder dan opa en oma.’ ‘Maar dan heb ik honger als ik dood ga!’ zegt ze met een verontruste blik op haar gezicht. ‘In de hemel hebben ze vast ook eten,’ stel ik haar gerust. ‘Maar dan heb ik geen buik?!’ zegt ze. ‘Euh, nou, dat denk ik wel hoor,’ antwoord ik enigzins onzeker. Ik pak mijn telefoon om ons gesprekje even vast te leggen. Ik krijg een goedkeurende blik. ‘Ga je het aan je moeder vragen?’