We zijn weer thuis. Het kostte wat moeite. Drie uur vertraging en een lekke band. Op de brug. In de regen. Om half twaalf ’s nachts. Maar inmiddels gaat alles weer zoals het ging. Een brood wordt gebakken in de broodbakmachine. Melk wordt gemengd met wat yoghurt om yoghurt te maken. En we dobberen nog wat rond in het zwembad.

Tijdens het avondeten wil Meike heel graag een slokje van mijn wijn proeven. Het is nog een beetje vakantie. Ik laat mijn principes een heel klein beetje vieren. Ze mag één slokje. Het slokje bevalt. Ze wil meer. ‘Nee, dat is niet goed voor je,’ zeg ik, ‘dan slaap je tè goed vanacht.’ Meike denkt even na over mijn argument. ‘Ja mama, dan slaap ik heel goed. Dan doe ik niet de deur steeds weer open. Dan zijn júllie ook heel blij.’ Uitstekende argumentatie. Ik ben bíjna overtuigd. Gelukkig begint morgen het normale leven weer.