Makreel uit blik. Eén van Meikes favorieten. Ook hier te krijgen, de blikjes van John West. En zo makkelijk. Meike begint te begrijpen dat de vis in dat blikje er wel wat anders uit ziet dan in het echt. ‘Mama, hoe ziet makreel er in het echt uit? Pak even je telefoon, dan kan ik een foto zien.’ Dat lijkt me een goed idee. Ik wil die onderzoeksdrang graag stimuleren. Google afbeeldingen geeft een goed beeld van de makreel. ‘En is die dan geslagen?’ vraagt ze. De koe wordt immers geslacht door de slager.

Haar nieuwsgierigheid is nog niet bevredigd. ‘Mag ik die een keer in het echt zien? In welk land leven ze? En hoe bewegen ze?’ vraagt ze door. ‘Je kunt later wel bioloog worden, als je dat allemaal zo interessant vindt,’ zeg ik. Gelukkig heb ik Google nog steeds bij de hand. ‘Oh, ze leven in de Noordzee, dat is vlak bij opa en oma,’ zeg ik. ‘Ja! Dan ga ik die grote vis vangen als ik bij opa en oma ben. Dan kan ik ‘m in het echt zien!’ zegt Meike enthousiast. ‘En ga je hem dan opeten?’ vraag ik. ‘Nee,’ zegt ze. ‘Nee? Wat ga je er dan mee doen?’ vraag ik. ‘Dan ga ik met ‘m duiken!’ Ze wordt steeds enthousiaster. Ik maak ondertussen aantekeningen. Dit klinkt als een blog verhaaltje. ‘Nee mama!’ schreeuwt ze. ‘Je hebt het opgeschreven! Dat kan niet! Dat doe ik niet! Ik vind het níet interessant! Saai.’