Toen we wakker werden vanmorgen regende het. En het onweerde. Ideaal weer voor flinke opruimwoede. Ik pakte zelfs de hut onder Meike’s bed aan. Onder luid protest natuurlijk. Verboden terrein voor mama’s. Al het bezoek wordt er als eerste mee naar toe gesleept. Maar mama’s en nannies mogen er niet komen. Stel je voor dat ze gaan opruimen.

Oh, daar liggen al die haarelastiekjes. Oh, en de blokken. Oh, en het tekenpapier. Oh, en de verkleedkleren. Oh, en de schone sokken. Oh, en… enz. Ik heb ook een goede invulling voor de manden gevonden. Knuffels. Drie grote manden vol.

Zo’n lege hut vraagt natuurlijk wel weer om een nieuwe inrichting. Voorlopig dus weer even verboden terrein.