Meike hield ik nog maar een dagje thuis vandaag. Al was van ziek zijn niet echt meer sprake. Ze ging direct hard aan het werk vanmorgen. Uitnodigingen maken. Voor haar klasgenootjes. Voor haar verjaardag. ‘Over hoe lang ben ik jarig mama?’ komt ze me na een poosje vragen. Ik wil de pret niet drukken. Maar besluit toch maar eerlijk te zijn. ‘Euh, over acht maanden ongeveer. Dat duurt nog ongeveer tweehonderdvijftig nachtjes,’ antwoord ik voorzichtig. Geen probleem. Ze gaat stug door. Er werd zelfs een tas vol confetti gemaakt. Snippers van aluminiumfolie. ‘Hier mama, die moeten jullie bewaren tot ik jarig ben. En dan ’s morgens als ik wakker word, strooien jullie die in mijn kamer. Dan weet ik dat ik jarig ben!’ Het was een productief dagje.

Als Jacob thuiskomt vraagt hij Meike of ze vandaag naar school is geweest. ‘Nee!’ antwoord ze. ‘Oh, wat heb je gedaan dan vandaag?’ vraagt hij door. ‘Alleen maar sááie dingen gedaan!’ Morgen gaat ze dus weer lekker naar school.