Vandaag was het eindelijk zover. Ons eerste bezoek uit Nederland was gearriveerd. Gisteravond eigenlijk al. Maar toen sliepen Meike en Janne natuurlijk al. Vanmorgen konden we de nacht tot half zeven rekken voor ons bezoek. Toen hielden Meike en Janne het echt niet meer. Voor mijn zusje en haar vriend was het tijd om wakker te worden.

Hagelslag, dropjes, koffiebonen, stroopwafels. We zijn allemaal weer gelukkig. Meike het gelukkigste van allemaal. Die kreeg een roze ‘my little pony’. Met glitters. De vriend van mijn zusje kreeg een eervolle beloning. Hij mocht Meike naar bed brengen. Daar hoort een zelfverzonnen verhaaltje bij. Dat was helaas veel te saai. Nog een klein beetje oefenen. Gelukkig blijven ze nog vijf nachtjes.