Meike kwam vanmiddag uit school. De buurvrouw met wie ze mee reed vertelde het al. Ze was bang voor mummies. Ik ben er nog niet achter waar deze kleuterangst ineens vandaan komt. Maar ze zag vanmiddag overal mummies. ‘Áááh! Een mummie!’ hoorde ik elke paar minuten. ‘Nee Meike, mummies bestaan niet,’ stel ik haar gerust. ‘Mummies léven niet, bedoel ik.’ Ik moet natuurlijk wel eerlijk blijven. Ik twijfel nog een beetje in hoeveel detail ik moet treden rondom het begrip mummie. ‘Wanneer leefden mummies dan?’ vraagt Meike. ‘Nooit. Mummies hebben nooit geleefd,’ antwoord ik. ‘En dino’s dan?’ vraagt ze. Nog zo’n angst. ‘Ja,’ antwoord ik, ‘die hebben wél geleefd. Maar dat is héél lang geleden.’ Meike denkt even na. ‘Nog lánger dan opa en oma bestonden?!’