Waar Janne eerst nog wat aarzelde bij school, was ze er vandaag helemaal klaar voor. Zodra ze vanmorgen wakker werd, ging ze op zoek naar haar schooltas. Ze verloor hem geen seconde uit het oog. Soms moest ik hem even uit haar handen pakken. Er moest tenslotte ook ontbeten worden. Een schone luier. Kleren aan. Dat leverde elke keer een luid protest. Huilen. Schreeuwen. Brullen. Bang dat ze niet naar school mocht vandaag.

Gelukkig mocht ze mee vandaag. Met nieuwsgierige oogjes en vol vertrouwen opent ze zelf de klasdeur. Loopt op de juf af. Laat zich optillen. En zwaait naar me. ‘Doei mama! Bye bye mama!’