Vandaag hadden we een meidenhuis. Een oma. Een mama. Een meisje van vier. En twéé meisjes van één. Ons nichtje was er vandaag ook. De éénjarigen streden om de rode plastic stoel. Om het plastic bakje met deksel. Om het boekje. Om de beste kinderstoel. Om de leukste rietjesbeker. En bovenal, om oma. Oma moest vandaag gedeeld worden. Mama kwam dus af en toe weer even in beeld. Waar Janne mij afgelopen dagen ‘Aáádie’ noemde, ging ze vandaag over op ‘móómáá’. Vanavond mocht ík haar zelfs naar bed brengen.